...από 'κει που δεν το περιμένεις...

...έρχεται μια γαλλο-καναδέζα ονόματι Béatrice Bonifassi, τραγουδώντας "Oh Lord, there ain't no Heaven" σε άψογα blues φωνητικά, ενώ απλά μα τρομακτικά πιασάρικα riffs και ένας funk ρυθμός τα πλαισιώνουν στο υπέροχο "No Heaven", αποδεικνύοντας οτι blues, funk ευαισθησίες μπορεί να έρχονται και από το άκρως αντίθετο των μαύρων του αμερικάνικου νότου.



DJ Champion (με προφορά γαλλική παρακαλώ) and his G-Strings, από το εξαιρετικό και εξαιρετικά ονομασμένο "Chill 'em all" του 2004.

...και πριν οι κακές γλώσσες που δεν πολυπάνε οτιδήποτε έχει DJ στον τίτλο του αρχίσουν, όχι, δεν μιλάμε για one hit wonders, μια και η υπέροχη μίξη ρυθμών και ροκ του φετινού "Resistance" (όχι των Muse, εκείνο σας το φυλάμε για review ακόμα) θυμίζει ακόμα και στους κακιασμένους που ακόμα γελάνε απο το "Καναδά" της πρώτης παραγράφου, πως εκπλήξεις, μουσικές και μη, μπορεί να προέρθουν απο οπουδήποτε.. (...και όχι μόνο την Ελβετία του Μήτσου. -fixed, όχι Σουηδία, μπέρδεψα τους παραγωγούς air riffs με τους παραγωγους σοκολάτας, ένα καθαρά συνειρμικό λάθος.)

Και για του λόγου το αληθές, "Alive Again", το πρώτο video απο το "Resistance".

Swiss-air-guitar riffs, απ΄το '74 ως τώρα...

Στην Ελβετία εκτός από ρολόγια, σοκολάτες και πολλές χιονισμένες πλαγιές στις Άλπεις, κάποτε παρήγαγαν και Rock! και μάλιστα εξακολουθούν να το στηρίζουν με τους Krokus... Συγκρότημα που γεννήθηκε το 1974 - χρονιά σταθμό (πέρα από Ελλάδα και Κύπρο), καθώς τότε έκαναν και την εμφάνιση τους τεράστιες μπάντες (μερικές από της καλύτερες όλων των εποχών φυσικά - προσοχή ακολουθεί τεράστια αγκύλη)

[Οι Bad Company και οι Rush εμφανίζονται στο προσκήνιο της rock, με τα ομώνυμα πρώτα τους album, οι Deep Purple βρίσκονταν στο απόγειο της εποχής του Coverdale με το Burn και το Stormbringer να κυκλοφορούν μέσα σε 9 μήνες (! - 2 albums και για τους King Crimson), οι Blue Oyster Cult καθιερώνονταν στη μουσική σκηνή παγκοσμίως με την κυκλοφορία του Secret Treaties (του 3ου τους δίσκου μέσα σε 2 χρόνια), o Rory Gallagher περιόδευε στην πατρίδα του κυκλοφορώντας το Irish tour, οι Camel κυκλοφορούσαν το 2ο και καλύτερό τους - Mirage, ενώ Rolling Stones, Neil Young, Bob Dylan, David Bowie, Genesis, Aerosmith, Clapton, Yes, Zappa, Nazareth, Hawkwind, Bob Marley και Miles Davis κυκλοφορούσαν νέες μουσικές!!! Για να μην πούμε ότι αμέσως πριν και μετά το '74 οι Floyd μας χάρισαν τα γιγαντιαία, μέγιστα και επικά Dark Side of the Moon και Wish you were here... Βέεεβαια! Κάποιοι θα μπορούσαν σε αυτό το σημείο να αναφωνήσουν "Those were the times!" αναπολώντας... αλλά θα κάνουν λάθος! Γιατί όλοι αυτοί αποτέλεσαν εμπνεύσεις και παρέδωσαν σκυτάλη σε νέους μουσικούς και σκηνές, καλύτερους κ από τους δασκάλους τους τις περισσότερες φορές! (Μόνο και μόνο με τα ονόματα που ακολούθησαν που μου έρχονται πρόχειρα στο μυαλό ανατριχιάζω!) Χωρίς ταμπέλες metal, grunge, new wave, punk, progressive, alternative, indie, core, fusion, μέχρι και post να 'ουμ' και 'γώ δεν ξέρω τι άλλο, the Music lives on..!!!! 1974 λοιπόν! Good times!]

(...Τι έλεγα στην αρχή; α ναι!) Έτσι που λέτε οι Krokus!

Επηρεασμένοι αρκετά από ένα live των AC/DC και παίρνοντας το όνομά τους ενώ ο Chris von Rohr ιδρυτικό μέλος και τραγουδιστής (σίγουρα όχι ο καλύτερος όλων των εποχών) χάζευε κάτι λιβάδια με κρόκους - εκείνο το φυτό που βγάζει το πανάκριβο μπαχαρικό με την απαίσια γεύση :P Και χάρηκε γιατί περιείχε τη λέξη "Rock" μέσα της. (Άκου ρε φίλε κάτι ιδέες) Τη θέση του von Rohr με τις καταπληκτικές του ιδέες (και την απουσία 3ης οκτάβας) πήρε o Marc Storace από τη Μάλτα (γιατί δε rockάρουν μόνο σε Αγγλία και Αμερική! :P), τραγουδιστής από το 4ο album και έπειτα που τους έκανε και γνωστούς. Anyway, πέρυσι και φέτος πραγματοποίησαν live με μεγάλη επιτυχία! Μάλιστα φαίνονται περισσότερο cool από ποτέ, οπότε πάρτε μερικές ωραίες φρέσκες photos τους!

Στο τραγούδι κάτω, το "Tokyo nights" από το Metal Rendez-vous και 4ο album τους...

Radio Moscow

Blues/Phychedelic/Garage rock...(who cares, rock είναι) made in Iowa USA.
Ωραιότατες βρωμο-κιθάρες, δυνατά σόλο, πιασάρικος ρυθμός, αγριεμένα drums ...εν ολίγοις they rock hard (και υπερευχαριστώ το παστέλι που τους πρότεινε :P)

Τους ανακάλυψε ο κιθαρίστας-τραγουδιστής των Black Keys, Dan Auerbach (δεν είναι τυχαίες οι ομοιότητες στο ήχο)και έχουν κυκλοφορήσει 2 δίσκους το Radio Moscow (2007) και το Brain Cycles (2009).

Ορίστε και ένα video τώρα που μάθαμε τις απέραντες δυνατότητες του embed.

The Hazards of Love

Αλλιώς, οι κίνδυνοι της αγάπης. Η πιο πρόσφατη δουλειά των Αμερικανών Decemberists. Πιστοί στο στυλ και τον ήχο τους, έβγαλαν έναν δίσκο αρκετά πιο ηλεκτρικό από ότι παλιότερα, με ωραία ριφάκια να ξεπετάγονται μέσα στα τραγούδια.

Το Hazards of Love είναι μια rock opera, έχει δηλαδή μια ιστορία που εξελίσσεται μέσω των τραγουδιών. Έχει να κάνει με έρωτα, ζήλια, μίσος, εκδίκηση, φανταστικά πλάσματα, όλα δεμένα όμορφα με τρόπο άκρως θεατρικό σε ένα παραμύθι.

Ο Meloy δεν τραγουδάει μόνος του, αλλά τον συνοδεύουν 2 γυναικείες φωνές (Becky Stark των Lavender Diamond και Shara Worden των My Brightest Diamond). Ειδικά το “The Queen’s Rebuke / The Crossing” (που είναι μάλλον και το πιο «βαρύ» κομμάτι του δίσκου) είναι απίστευτο.

Εν ολίγοις ωραιότατος δίσκος που επιβάλλεται να ακούγεται ολόκληρος και με σωστή σειρά, παρόλο που τα τραγούδια στέκουν όμορφα και από μόνα τους. Ακολουθεί το προαναφερθέν The Queen’s Rebuke / The Crossing...enjoy.

Terra Australis

Περιμένοντας την κυκλοφορία του νέου album των Wolfmother, το Cosmic Egg (στις 23/10! ενώ πήρε το όνομα του από μαθήματα yoga που παρακολούθησε ο Andrew Stockdale και τον άρεσε με τη μια :P) χάζευα το ολόφρεσκο videoclip του "New moon Rising".

Μετά το (πάρα πολύ) πετυχημένο ξεκίνημά τους με τον πρώτο τους, ομώνυμο δίσκο, το συγκρότημα βάρεσε διάλυση, απογοητέυοντας πολύ κόσμο.. για λίγο όμως, ευτυχώς! Οι διαφωνίες των Chris Ross και Myles Heskett με τον Andrew δεν στοίχησαν όσο θα περίμεναν κάποιοι, καθώς η καινούρια παρέα του έχει δείξει εξαιρετικά δείγματα γραφής!

Άντε λίγες μέρες έμειναν!

Μια γεύση από τα "παλιά"...

...και μια απ΄τα καινούρια!

Το Καλύτερο Όνομα Blog Όλων Των Εποχών...

...δεν προέκυψε τυχαία.

Υπήρχαν τουλάχιστον δέκα άλλα ονόματα που σκεφτήκαμε πρώτα.

Αλλά, κάθε εμπόδιο σε καλό, και τελικά, καταλήξαμε σε μια επιστροφή στις ρίζες μας. Όταν ήμασταν μικρά παιδιά, φοιτητούδια ακόμα (όλοι έστω), και είχαμε, στο απόγειο της ανωριμότητας της δεύτερης αυτής εφηβείας, μόλις ανακαλύψει το μεγαλείο της καλύτερης μπάντας όλων των εποχών, στους στίχους και τις μελωδίες του καλύτερου τραγουδιού όλων των εποχών, το οποίο θα οδηγούσε στην καλύτερη ατάκα όλων των εποχών.


Tenacious D - Tribute


Λέγεται οτι εχθρός του καλού είναι το καλύτερο. Έ, εχθρός του τελευταίου το ακόμα καλύτερο. Και σκοπός μας σαν blog, σαν παρέα, να βρίσκουμε και να προσφέρουμε ολοένα καλύτερες μουσικές και posts. Ευχαριστούμε λοιπόν όσους μας παρακολουθούν, σχολιάζουν, βρίζουν, ασχολούνται, είτε είναι φίλοι, γνωστοί, άγνωστοι.  

(Και η μαμά μου. Γειά σου μαμά.)


PS. Μισώ την Sony. Μπορείτε όλοι να την ευχαριστήσετε που δεν επιτρέπει embedding των youtube videos της κατεβάζοντας albums της.

Περι αλλαγής..

Τις τελευταίες μέρες, εκλογές γαρ, ακούστηκαν άπειρα περί αλλαγής. Αλλαγής πλεύσης στην εξουσία, αλλαγής προτιμήσεων των πολιτών, αλλαγής προς το καλύτερο, προς το πιο πράσινο (ποικιλλοτρόπως)..

Αν μη τι άλλο, οι περισσότεροι ελπίζουν για αλλαγές. Αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε πως μερικές φορές αυτές έρχονται μόνες τους και είναι αντίθετες απ' αυτές που ελπίζαμε. Μερικές φορές οι καταστάσεις αλλάζουν εμάς τους ίδιους, κάνοντας μας αυτό ακριβώς που ορκιζόμασταν πως θα αλλάξουμε.

111 προσαγωγές τις προάλλες στα Εξάρχεια, ετεροχρονισμένα και αψυχολόγητα αντίποινα σε μια εξίσου αψυχολόγητη επίθεση κουκουλοφόρων.

Η ισχύς δυστυχώς, όταν είναι απόλυτη,  μπορεί να διαφθείρει απολύτως ακόμα και τις καλύτερες προθέσεις..

Καταγραφή καρτοκινητών, εγκατάσταση ακόμα περισσότερων συστημάτων παρακολούθησης, παραπάνω  αστυνομία, θωρακισμένα οχήματα, και ο κλοιός στενεύει τις τελευταίες μέρες σαν σε fast forward κλιμάκωση παράνοιας και φόβου...

"Handlebars" - Flobots, γιατί απλά ήταν το πρώτο clip, το πρώτο τραγούδι, το πρώτο πράγμα που μου ήρθε στο μυαλό αφού ξεθύμανα από τις ειδήσεις..