Who -fuckin- Cares

Όταν η τσιρίδα και η μελωδία των Purple μαζί με τα riffs των Sabbath συναντούν το ρυθμό των Maiden και των Metallica... (και από κοντά και το Φινλανδικό μέταλλο - που δε σκουριάζει των HIM...)

το μείγμα αναμένεται εκρηκτικό...

Όπως άλλοτε...

Sails of Charon

Η μακρόχρονη απουσία μας από το blog πρέπει να λάβει τέλος. Είμαστε λίγο busy τελευταία... :P Δεν είναι ακριβώς post αλλά πάρτε ενα τραγουδάκι που ανακαλύψαμε πριν κάνα χρόνο και μας άρεσε.

Κυκλοφόρησε το 1978 στον δίσκο Taken by Force των Scorpions. Τα μαγικά στην κιθάρα ανήκουν στον Ulrich Jon Roth που συνεργάστηκε με τους Scorpions για τελευταία φορά σε αυτό το album.

P.S. Αν και μας ζητήθηκε, αφιέρωμα στους Scorpions (ή σε άλλη μεγάλη και τρανή μπαντα) δεν νομίζω να κάνουμε. Όχι για κάνα άλλο λόγο πέρα του ότι έχουν ήδη γραφτεί πάρα πολλά και απλά θα γίνει copy - paste του wikipedia :P . Ανακαλύψεις σαν κι αυτή όμως θα τις μοιραζόματε. 

Ωδή στη φραπα

Σε ένα από τα μεγάλα πολιτισμικά επιτεύγματα της πόλης μας...



Χατζηφραγκέτα. (Όλα τα λεφτά το κλείσιμο)

Mogwai - Burning Film

Μου θύμισε λοιπόν το προηγούμενο post του κάλπμαν το ταινιάκι των Mogwai (ονόματι Burning) του οποίου teasers κυκλοφορούν εδω και καιρό στο youtube και θα κυκλοφορήσει κανονικά τον Αυγουστο (αυτό τον Αύγουστο) απ' όσο γνωρίζω. 

Πάρτε μια γεύση λοιπόν από μερικά γνωστά κομμάτια των Mogwai και αφεθείτε στους ήχους τους με την βοήθεια της ατμόσφαιρας που δημιουργεί το ασπρόμαυρο των video.

Στο σπίτι μας...

...για τρελά γούστα!

Keanu

Όταν ο Elvis συνάντησε τον Junkie XL το 2002 για διαφήμιση μιας εταιριούλας (γνωστής αλλά δεν έχει σημασία) το αποτέλεσμα ηταν gamato. Σαν άλλος Fatboy Slim ο τυπάς μας χάρισε την πιο φρέσκια έκδοση ενός πολύ ανεβαστικού (αλλά καθόλου ξεπερασμενου) ρυθμού στο "A little Less Conversation".

Παρακάτω μια σύνθεση με theme το κομμάτι και ήρωα τον Keanu Reeves που με έφτιαξε τη διάθεση κατα πολύ... (το original clip εδώ)

Στις δύσκολες τούτες μέρες, χρειάζονται δράσεις και όχι λόγια... και ο Keanu μας το δείχνει με τον τρόπο που ξέρει αυτός καλύτερα.

..."wow" :P

5ive - Hesperus

Όπως λένε και τονίζουν σε κάποια reviews που διάβασα δεν είναι η boy band 5ive. Όχι ότι τους ήξερα και από χθες τους τελευταίους αλλά κουβέντα να γίνεται.

Ετούτοι εδώ παίζουν post rock, κινούμενοι ανάμεσα σε stoner metal και πιο χαλαρούς post rock ήχους. Βαριές, ευέξαπτες κιθάρες σε ωραία δεμένα κομμάτια με ενδιαφέρουσες εναλλαγές που δεν κουράζουν αλλά κρατάνε το ενδιαφέρον σε όλο τον δίσκο. Προσωπικά μου θύμισαν ένα μείγμα Pelican και And So I Watch You From Afar (οι "μπουκωμένες" κιθάρες των πρώτων και τα ριφάκια των δεύτερων).

Τα κομμάτια έχουν ένα χαρακτήρα αφηγηματικό. Ιδιαίτερα το News I  το οποίο στα 2/3 του είναι ήπιο κρύβοντας μέσα του κάτι σαν προειδοποίηση και το υπόλοιπο είναι ένα ξέσπασμα.